back

Een goed leven? There’s no app for that

In het artikel ‘Een goed leven? there’s no app for that’ beschrijft Sanne Blauw hoe programmeurs geobsedeerd zijn door efficiëntie. Ze verwijst hierin naar Clive Thompson, een journalist en tech-criticus die een boek schreef over programmeurs. Doordat software tegenwoordig overal geïmplementeerd is, in smartphones, laptops, televisies etc. vind hij het belangrijk om te begrijpen wie er achter de software zitten. Na veel programmeurs gesproken te hebben vindt hij een overeenkomst. De drang naar naar efficiëntie komt bij elke programmeur terug.

Hierbij worden een aantal concrete voorbeelden gegeven. Zo is ‘spaghetticode’ een lange code wat leid tot een grote kans op fouten, iets dat programmeurs absoluut willen voorkomen. Daarnaast kost een langere code meer tijd voor het systeem om deze uit te voeren.

Hoewel ik mijn vraagtekens heb in hoeverre dit geschetste beeld voor elke programmeur geldt. Vind ik de denkwijze om te redeneren vanuit deze programmeurs interessant. Zij schrijven uiteindelijk de code en hebben hierdoor grote invloed op de software die wij dagelijks gebruiken.

Repetitieve taakjes

Na deze analyse gaat Blauw in op het fenomeen dat overal een app voor is, met als doel handelingen te automatiseren. Een interessante gedachtegang vind ik onderstaande quote. Een eenzijdige denkwijze komt hier goed naar voren.

“Computers zijn uitermate geschikt voor dit automatiseren, want ze zijn goed in het eindeloos uitvoeren van taakjes. … Dit brengt veel programmeurs, beschrijft Thompson, tot de volgende logische conclusie:”

Nadat Blauw benoemt dat efficiëntie ons veel heeft gebracht vraagt ze zich af efficiëntie per definitie beter is. “Doordat programmeurs slimme oplossingen bedenken die onze levens efficiënter maken, verleren wij ‘normale mensen’ dingen.”

Frictie

Vervolgens gaat Blauw in op de term ‘frictie’. Een essay van Ezra Klein met daarin een betoog voor meer frictie wordt aangehaald. Klein schrijft hierover:

“Of het niet allemaal zo snel en zo gemakkelijk en zo frictieloos is geworden dat we op een Slip ’n Slide afgeleiden naar onze eigen ergste impulsen.”

De alinea eindigt met de vraag ‘efficient voor wie?’ Een vraag die we denk ik vaker mogen stellen en tevens een doel is voor mijn afstuderen.

“Als we ons doodmoe door oppervlakkige en haatdragende berichten werken, levert die frictieloosheid vooral veel op voor techbedrijven. Meer clicks, meer advertenties, meer geld. Maar voor ons is het leven er soms juist alleen maar inefficiënter op geworden.”

Dit herken ik bij mezelf, wanneer ik weer eens afgeleid wordt door Instagram, Snapchat of een ander platform. Ik verlies mijn concentratie en de belofte van het platform om gemakkelijk met mijn vrienden een connectie te behouden verstoort het spel waarmee ik bezig was.

Ik begon mijn onderzoek gedeeltelijk uit interesse voor het kapitalisme, ik zie een connectie tussen dit begrip en de strijd om aandacht door technologiebedrijven. Een actueel artikel over deze strijd om aandacht is ‘In Georgia, Facebook’s Changes Brought Back a Partisan News Feed’.In dit artikel wordt beschreven hoe Facebook er voor zorgde dat er tijdens de Amerikaanse verkiezingen betrouwbaarder/gematigder nieuws hoger getoond werd in het algoritme. Later, na de verkiezingen werd dit echter terug gedraaid vanwege het feit dat mensen langer blijven scrollen wanneer extremer nieuws getoond wordt.

Subjectieve waardering

Een belangrijke conclusie die ik haal uit dit stuk is dat we efficiëntie meer als waarde moeten zien.

“Bij manieren om het leven efficiënter te maken, wordt vaak voorbijgegaan aan wat er verloren raakt. Vaak zijn dat dingen waarvan de waarde lastiger te berekenen is. Zelfs al konden we er een getal op plakken, dan zou dat alsnog een subjectieve waardering zijn.”

Blauw, S. (2019, 30 oktober). Een goed leven? There’s no app for that. De Correspondent. https://decorrespondent.nl/10672/een-goed-leven-theres-no-app-for-that/16625734504896-e2aff130