Hoe behoud ik het spel in een efficiënte wereld?

De directe aanleiding voor mijn afstudeerproject is een door LinkedIn automatisch gegenereerde felicitatie aan een klasgenoot.‘Gefeliciteerd met het behalen van uw minor aan Hogeschool Utrecht’ schrijft LinkedIn. Hoewel dit automatische bericht een kleine ingreep is binnen het platform sta ik versteld dat een persoonlijk bedoeld bericht geautomatiseerd wordt. Ik schrijf er met enige verbijstering een stuk over, ‘Gefeliciteerd met één duim’, waarin ik me afvraag of we doorslaan in onze drang naar efficiëntie.

Aan het begin van mijn afstudeer periode haal ik deze vraag opnieuw aan. Ik denk nog eens terug aan de momenten dat ik verbaasd voor me uit staarde omdat een handeling zo gemakkelijk verliep dat ik zonder enige moeite iets bereikte. En vraag me af waarom ik hier zo verbijsterd over ben. Ik zie een overeenkomst tussen deze momenten. Het is het spel dat voor mijn gevoel verloren raakt. Het spel waarin ik oplossingen zelf bedenk, opties onderzoek, en fouten maak, iets leer. Het spel waarop ik met een voldaan gevoel terugkijk.

Ik begin mijn onderzoek daarom met de vraag ‘Hoe behoud ik het spel in een efficiënte wereld’.